[FinalTilesGallery id=’4′]
Map
Travel log
Map
Travel log
Final days of summer means trying to fit in all the last minute trips as possible. Lucky for us, the Hamptons is only a train ride away and we got to stay at, The Maidstone during our time there. From the moment you walk into the door of The Maidstone you feel at home, the cozy lobby and friendly staff sure do add the perfect touch. The lounge has multiple rooms to relax and enjoy a nice cocktail and the grounds are beautifully landscaped. After a nights sleep we woke up before sunrise and decided this was the perfect time to bike to Main Beach, (which is only 4 minutes away) and watch the sun come up over the water. Immediately after we biked back and had a healthy breakfast consisting of delicious smoothies, eggs, and smoked salmon avocado toast. If you are ever in The Hamptons we highly recommend stopping by The Maidstone whether it be for drinks, dinner, or a relaxing stay.
Map
Travel log
Map
Travel log
Final days of summer means trying to fit in all the last minute trips as possible. Lucky for us, the Hamptons is only a train ride away and we got to stay at, The Maidstone during our time there. From the moment you walk into the door of The Maidstone you feel at home, the cozy lobby and friendly staff sure do add the perfect touch. The lounge has multiple rooms to relax and enjoy a nice cocktail and the grounds are beautifully landscaped. After a nights sleep we woke up before sunrise and decided this was the perfect time to bike to Main Beach, (which is only 4 minutes away) and watch the sun come up over the water. Immediately after we biked back and had a healthy breakfast consisting of delicious smoothies, eggs, and smoked salmon avocado toast. If you are ever in The Hamptons we highly recommend stopping by The Maidstone whether it be for drinks, dinner, or a relaxing stay.
Map
Yangon 1
Yangon 2
Yangon 3
Pyay 1
Pyay 2
Nyaung U
Bagan
Bagan 2
Mandalay
Pyinn oo Linn
Map
Yangon 1
29/7 Yangon
Bizarre en onbeschrijflijke aankomst in een land vol oprechte moeilijk interpreteerbare vriendelijkheid,genaamd Myanmar.
Vandaag de vlucht naar Myanmar die we niet willen missen dus ditmaal 4uur van tevoren gearriveerd op Bangkok Don Meung. De avond van te voren geoefend met inpakken dus binnen een minuut een prachtig pakketje van 24k en 550bath extra bagage toeslag omzeild!
Na een korte koffie pauze met dim sum in een 2uur durende check in balie gestaan eindelijklaar door de douane heen en op tijd voor de boarding in een middel groot toestel van Airasia. Gezeteld naast een lokale kokkie (bangkokanees) een goed gesprek gehad met deze in Utrecht werkende man en binnen no time op yangon airport.
Zoals gebruikelijk door de douane en hierna ons mooi verpakte tas opgehaald! Nadat we deze tassen op onze ruggen hadden geslagen zochten we naar een mogelijkheid om de lokale kyats te bemachtigen en na wat lichte fascinatie voor de gang van zaken in deze voorheen strikte dictatuur zagen we de wissel automaat al staan. Met volle concentratie proberen te ontdekken welk van de 4 wissel kantoren de beste koers heeft komen we tijdens deze focus in contact met de eerste Birmees; dat we beter naar de automaat naast de koffiezaak konden gaan wegens de werking.. hierna een smile op zn kop die we beidde totaal niet konden plaatsen, maar met de voorkennis van het op geld gerichte Bangkok natuurlijk niks van deze oplichter aantrekken en doorgaan met de business. Maar stel dat die automaat idd niet werkt…
Toch maar naar de automaat bij de koffiezetapparaat dan, kijken kan geen kwaad. Maar nog geen stap buiten de schuifdeuren worden we overspoeld door locals die als vredelievende aasgieren oprecht hun diensten wilden aanbieden. Eén daarvan bleef vervelend lang hangen terwijl onze focus nog steeds lag op de nog niet ontvangen Kyat. Dit werd Niels teveel en probeerde op een vriendelijke manier, maar met een ondertoon waarvan iedereen snapte dat de irritatie grens wel bereikt was, duidelijk te maken dat een gepaste afstand aangenaam zou zijn. Na deze uitspraak kwam gelukkig zijn broer tussen beide die de situatie schijnbaar begreep en ons wel verder kon helpen bla bla bla en terwijl Niels zijn ING betaalpas weer uit de bank automaat kwam rollen dreef zijn concentratie af op de blatende Birmees waardoor de automaat vervolgens de pas maar weer uit veiligheidsmaatregelen weer teug nam.. weg pas! Naast de inmiddels licht in paniek kerende Niels voldeed deze man aan zijn herkomst en bleef gemoedelijk lachen alsof ‘pas inslik problemen’ in een onbekend land niks was om van te balen.
Tot zover de niet lekker lopende gebeurtenissen want vanaf hier veranderde onze mening totaal aangezien deze man ( inmiddels kenbaar gemaakte John) ons zijn ware herkomst liet zien en met behulp van zijn eigen telefoon alle belletjes maakten die nodig waren om de volgende ochtend deze betaalpas af te laten leveren op een adres in het centrum van yangon. Deze oprechte en vanzelfsprekende dienstbaarheid weerspiegelt de situatie bij aankomst en tot nu toe overal.
Aangezien we toch wat tijd waren verloren aan het geklungel met de automaat was het al wat later op de avond geworden waardoor een taxi op dit moment de beste oplossing was. Zo kregen we een eigen goed Engelse sprekende chauffeur (nanda) die ons tijdens de rit openlijk vertelde over de situatie die gaande was in Myanmar, de recente veranderingen van de afgelopen 3 maanden en zo een goede intro gaf voor onze trip door dit land. Onderweg gefascineerd door de gloednieuwe commercie, de koloniale gebouwen en armoedig maar nette woningen.
Yangon 2
Uiteindelijk aangekomen bij road 63 (niks meer dan een zandpad met lokale bevolking eindigend in een nieuw uitziend hotel ) waar we wederom meer dan vriendelijk werden ontvangen.
Als toch lowbudget backpack reiziger waren we content met de gang van zaken, doelend op het onmiddellijke bagage transport naar onze kamer, het aangeboden drankje bij binnenkomst en de wederom vriendelijke dienstbare glimlach dat op elk gezicht verschijnt! Eindelijk de betekenis ervaren van het woord impressed want de huidige gang van zaken was onbeschrijfelijk en aangekomen op onze zeer goed uitziende kamer allebei even bijgekomen.
Na een heerlijke noodle soep en een avond vol indrukken de klamboe geïnstalleerd en uit deze droom wereld gestapt richting de echte dromen, bizar.
Volgende ochtend vroeg eruit om zowel visa als betaalpas te regelen in een stad ter grootte van 8 miljoen mensen.. Dus toch maar terug gevallen op onze personel driver van vorige avond die ons 9uur kwam ophalen en ons als verwende rijkeluiszoontjes rond toerde door het chaotische yangon. Betaalpas terug in de pocket, visa in aanvraag dus een mooi moment om back to basics te gaan en Nanda hartelijk te bedanken voor de prettige oprechte hulp!
Het geluk wat we hadden is dat de Thaise ambassade maar 1 dag nodig had om hun visum stempel in ons paspoort te zetten (in Nederland hebben ze hier een kleine week voor nodig) zodra we ons visa dus hadden konden we gaan en staan waar weer wilde. Eerst natuurlijk nog naar de must see in yangon; de swedagon pagode. Dit lag iets buiten het centrum dus bij de receptie geïnformeerd naar de mogelijkheden en het lokale ervoer was toch de stadsbus. Deze hadden we al een aantal keer zien scheuren en het concept zat als volgt in elkaar; eerst zoek je de halte waar de bus stopt, dit kan een random lantaarn paal zijn, soms een rood gekleurd bord en in uiterste gevallen en soort van bushalte. Vervolgens is het belangrijk dat je de juiste bus pakt en dit kan je zien aan de Birmese tekens (soort Chinees) op de voorkant, zijkant of achterkant van de bus, dus de eerste paar keren kwamen we nadat de bus gepasseerd was erachter dat we die hadden moeten hebben. inmiddels zijn we professionals in het herkennen van cijfers waardoor we door kunnen gaan naar de volgende stap; het instappen. Het essentiële punt is snelheid, de bus stopt gemiddeld 5sec en in deze tijd moeten ongeveer 5 mensen uitstappen en instappen. Als je dus veilig en wel in de overvolle bus staat is het zaak om een niets zeggend briefje te pakken van 150 kyat (11.3cent) en dan te genieten van chaotische rit tussen de echte locals van yangon. Ons dagje Swedagon pagode was dus zeer geslaagd!
In de pagode aangesproken door de ‘eerste’ monnik en een andere student. Aardige jongens en weer wat info uitgewisseld over hun en onze ervaringen.
Tevens heeft Niels vandaag een gitaartje op de kop weten te tikken bij Sule Paya (centrum yangon), dus het begin van veel leuke liederen, wat gezang, af en toe wat valse noten, maar vooral veel gezelligheid.
In de avond terug naar het hotel, wederom heerlijk gegeten en terug naar onze kamer waar Died (onze kamer salamander) ons al aan het opwachten was. De volgende dag stond in het teken van het regelen van het vervolg van de trip. Dit betekende de de volgende bestemming bepalen, hotel boeken, financiën op orde maken en nog naar het centrum gaan voor een paraplu (toch handig tijdens de moessonregens) eventuele sim kaart kopen (aangezien er geen tel. verbinding mogelijk is) en informeren voor een ticket naar onze volgende bestemming. Niels en ik zijn tot zover goed op elkaar afgestemd zodat er geen onenigheid bestond over de volgende bestemming; dit werd Pyay ( uitgesproken pji volgens Niels) de vraag was dus hoe we hier het beste heen konden gaan. In eerste instantie dachten we aan de trein aangezien deze meer door de natuur zou rijden
Yangon 3
Dus naar het station om hier eens te informeren. Aangekomen zagen we twee grote borden, één in het Birmees met goedkope tarieven en één in het Engels met toeristen tarieven (3x duurder, zelfde omstandigheden). This is Myanmar, TIM. Klopt niet en je zou er graag tegen in willen maar dat heeft allemaal weinig zin. Het kwam er op neer dat de trein elke dag om 1uur vertrok (op de borden stonden andere tijden) en we willen dus toch nog even informeren hoe dit met de bus in zn werking ging. Bij het hotel aangekomen werden we weer warm ontvangen en was het advies toch de bus te nemen na een vriendelijke uitleg van de receptie meisjes die precies uitzochten waar en hoe laat we moesten vertrekken en konden we ons klaar maken voor de busreis van 6 uur naar het noordelijker gelegen plaatsje Pyay.
Pyay 1
Pyay aankomst 1/8 18.00
Met een lokale TaxiChinees naar de ver gelegen bus terminal gereden en hier gewacht tot de bus klaar voor de tocht was. Wat ons beviel tijdens het wachten was dat de lokale straatverkopers vooral geïnteresseerd waren in hun eigen bevolking en ons eigenlijk alleen maar nieuwsgierig aankeken, erg prettig! De bus beviel prima, zat eigenlijk nog helemaal vol en werd tijdens de rit zelfs aangevuld met klapstoeltjes waardoor de looppaden onbegaanbaar werden. Tijdens de rit genieten van de mooie rijstvelden en cultuur en voor het eerst in Myanmar een lekker zonnetje. Om de 2uur werd er een korte pauze ingelast waar bij de laatste pauze weer werden aangesproken door een wat jongere jongen. Zoals we al verwachten vroeg hij of die aan ons tafeltje kon komen zitten met het doel om een gesprek te beginnen maar daar staan we eigenlijk geheel voor open dus ook nu. Deze jongen heette Aung Thint Myat maar werd ookwel xin genoemd Dus voor ons wat makkelijker te onthouden. Hij was erg geïnteresseerd en hadden leuk gesprek over van alles en nog wat. Hij studeerde op de universiteit in yangon en moest 2x in de week deze reis maken naar zijn woonplaats in Pyay. Eigenlijk vroeg die al vrij snel of we die avond koffie konden gaan drinken met ‘al’ zijn vrienden en we hadden eigenlijk nog geen plannen dus waarom ook niet. Moesten wel eerst naar het hotel (the Lucky dragon) maar blijkbaar had Xin dat al geregeld want toen we daar aankwamen stond zijn vader klaar met een busje waar we met zn 3en en bagage op de achterklep bij konden en hij ons afzette bij het hotel. Heel chill want dat kost weer een ritje met de toto (tuc tuc in Pyay) minder. We moesten eerst hapje eten en daarna zou die ons komen ophalen met zijn motorcycle. Dus een hapje noodles naar binnen en daarna achterop de motor naar de koffie tent. Het stelde niet veel voor met de plastic stoeltjes en tafels maar de sfeer was leuk. Zeer indrukwekkend om te zien hoeveel die jongeren weten over Europees voetbal. Van cambuur Leeuwarden tot het nationale team van Brazilië wisten ze alle spelers posities etc. Genoeg onderwerpen dus om over te praten en savonds met zn 4en de eerste myanmar (lokaal bier) gedronken
Tijdens avond ook al het dan plan voor de volgende dag doorgenomen en Xin zou om 11uur ons op komen halen. Dan zouden we eerst van hotel veranderen (naar smile hotel) dit kon uiteraard niet allemaal op 1 motor dus nog een (‘spreek uit’) sheikka geregeld, dit is het goedkopere vervoer, namelijk een man op leeftijd, op fiets met zijspan. Dus voor 80 cent met 2 backpack, dagtas en gitaar én Bram op de zijspan… en dan een klein heuveltje op..Je snapt het al, dat gaat niet soepel.
Uiteindelijk aangekomen bij onze smile hotel, prima hostel simpel vriendelijke sfeer, gelijk doorgegaan naar de volgende activiteit namelijk de shwesandaw paya. Wederom rondgeleid Door onze vriend en dat betekende meer diepgang en interesse. Wat voor ons niets meer betekende dan een goud gekleurd
Pyay 2
hoedje met belletjes en rondlopende doeken gaf Xin meer betekenis aan de veel voorkomende boeddha’s, monniken schalen, beschermers en gongen. Hierna met zn 3en een lekkere lunch gegeten en daana naar de lokale lebkov gegaan om Birmese oploskoffie te drinken, Niels kreeg ditmaal echte koffie (met gelei stukjes). Nadat Niels en ik samen de sunset (romantisch xD) vanaf de pagode hadden gekeken en op de foto waren geweest met de veel te nieuwsgierige Birmese meisjes hebben we de avond afgesloten met een afscheids biertje vergezeld met de hele groep, erg gezellig en de echte karakters achter deze ‘vriendelijke gangsters’ ontdekt.
De laatste dag in Pyay (vanavond vertrekken we) een wandeltocht gemaakt langs de indrukwekkende Ayerwaddy River en de meest bijzonder ervaring was voor de avond, aangezien we bij de familie van Xin waren uitgenodigd om te eten. Zeer vriendelijke en gastvrije vader moeder zus oma en grootoma! Heel bizar om te zien onder wat voor omstandigheden ze leven (douchen uit regenton, grootoma op de 2e verdieping en alles dicht op mekaar) maar hoe tevreden ze tegelijk zijn. Echt heerlijk traditional Birmees gegeten met ‘toooo’ (stokjes ) en met handen (Bourgondisch genieten) en gekleed in traditionele passo’s (foto staan we als mafketels op). Zeer mooie waardevolle avond gehad en na een snelle hap gebracht naar het trein station waar moeder en zus en Xin ons uit zwaaide. Bedankt Xin, een zeer waardevolle ervaring! (Een andere minder waardevolle ervaring volgt nu…)
Nyaung U
Tab Inhoud
3-8 Trein station Pyay naar trein station Nyaung U
Na een waardevolle avond was het dus tijd om een trein ticket te kopen, voor toeristen vele malen duurder, (warm and friendly welkome?) en op weg te gaan naar bagan de tempelstad.
Er waren 3 verschillende soorten klasse in de trein; ordinairy, First and second class. Aangezien onze studenten ov abonnement een 2e klas aangeeft kozen we hiervoor; 17$ per ticket.
Nadat de trein ander half uur later om 11uur savonds het perron betrat was het zaak om de backpacks te voorzien van flightbag en slot vanwege de eventuele criminaliteit en afscheid te nemen van familie Xin. Terwijl we hierna onze wagon betraden om onze plek te zoeken werden we overvallen door een vlaag van insecten (denken aan; honderden muggen, libellen, motten, torren etc). Het idee was namelijk van de MS (Myanmar spoorwegen) om binnenin de wagon de lichten aan te laten en alle ramen en deuren open te zetten.. Bedankt! Daar zaten we dan, in korte broek slippers en tshirt, met alle tassen en spullen op een bankje van 1m met twee Birmese tegenover ons die zich met al hun bagage (veel tassen) konden opvouwen in allerlei lenige houdingen en op deze manier van hun nachtrust genoten. Niels was inmiddels al lek geprikt aan alle kanten dus besloten we toch maar een lange broek uit de backpack te pakken die was voorzien met flightbag en slotjes, op een bank van 1m, terwijl de gehele wagon je aan zit te staren.. denk je alles gehad te hebben schijnen de sporen niet recht te zijn aangelegd waardoor gedurende de hele rit, de wagon van de ene naar andere kant vloog. Onder deze omstandigheden onze lange broeken aangedaan (sta je nog in je onder broek in die malaria gevulde wagon) afijn, het spreekt voor zich…
Na 12uur in de trein te hebben gezeten en toch nog wat slaap hebben kunnen vatten eindelijk aangekomen op Bagan waar we met een overvolle taxi bij ons hotel zijn afgezet. De rest van de dag eigenlijk op bed gelegen en nog eens op bed gelegen.
Bagan
5/8 bagan aung mingalar hotel
Vandaag stonden de pagodes van Bagan op de planning, volgens Unesco verklaard tot cultureel erfgoed van de mensheid met naar schatting 12000 pagodes waarvan 2229 officieel zijn geregistreerd. We konden bij ons hotel fietsen huren dus dat leek ons als echte Hollanders ook een goed idee om te doen. Eerst even wat geld in wisselen bij de bank want we zaten echt op de laatste kyats en moesten het al enige dagen doen op water en brood. Hierna 2 mooie fietsen geregeld met bij Niels een nieuwe voorband, dus dat moest goed komen. Ons hotel zit op een redelijke goede locatie dus we fietsten binnen no time tussen de pagodes, eerste indruk was zeer positief want het was echt erg mooi!
We moesten alleen een plan maken van welke pagodes we eerst zouden bezoeken aangezien we de toeristen wat wilde ontwijken, dus nadat we onze eerste pagode beklommen hadden met een handje vol andere toeristen, was het plan om het eerste niets zeggende zand paadje in te gaan. Deze vonden we al snel en door de pagodes fietsend kwamen we op een plek waar het inderdaad wat meer lokaal leek. Enkele rieten huizen met wat blaffende rabiës honden die ons kwamen begroeten. 100 meter verder lag tussen wat andere kleine tempels en iets grotere pagode die ons aantrok dus fietsen neergezet en even een kijkje genomen. Het mooie was dat de pagode op een hoog gelegen plek lag en we konden van binnenuit via een trap naar boven wat ons een prachtig uitzicht gaf over dit magische landschap. Een redelijk groene vlakte met ontelbare pagodes en tempels die allemaal anders waren in vorm en grootte. Over het algemeen zijn er wat toeristische plekken waar je de mooiste uitzichten had maar wij hadden een mss wel nog mooier gevonden vanwege de pure cultuur, natuur en omgeving zonder invloed van andere. Op deze plek een tijdje doorgebracht en genoten en daarna wederom met de fiets verder verkennen. Tijdens deze tour kwamen we een man tegen die zand schilderingen verkocht die hij zelf gemaakt had met zand uit de ayerwaddy rivier en ‘gloom’ hars. Al zijn tekeningen bekeken terwijl hij vertelde over de betekenis van de symbolen en figuren, Erg mooi en uiteindelijk geïnteresseerd door een schildering met monniken die Myanmar typeren en tegelijk de rust uitstralen van de omgeving, de mensen en cultuur. We hadden alleen niet genoeg kyat bij ons maar uiteindelijk accepteerde hij hetgeen wat we hadden met een zakje chips voor zn kinderen.
Hierna weer verder met de tempel tocht, veel foto’s gemaakt, nog even richting het hotel geweest om Niels zn fiets te verwisselen (in blote bast vanwege een kleine moesson met veel gebruikelijk gegiechel van de mensen om ons heen) vanwege een lekke band en daarna naar de “must see” namelijk de sunset view van de al ne bij pagode (beter bekend met Swe Da NiBra) Onderweg liet de moesson van zich zien dus dat werd even schuilen in een van de tempels. Op dat moment waren 4 kiddos ook aan het schuilen en na wat grapjes en gebaren kwamen ze naar ons toe om hun zelfgemaakte ansichkaarten te verpatsen. Ze hadden al snel door dat dit bij ons niet lukte dus uiteindelijk praatje gemaakt want ze praatte zeer goed Engels en elkaar voorgesteld, we hadden het genoegen met zizi, momo, Jojo en wewe. Erg leuke kinderen en afgesproken dat als ze de volgende ochtend ook om 5uur bij de pagode zouden zijn we dan een kaartje van ze zouden kopen. Inmiddels gestopt met regenen dus door naar de Swe da NiBra om de schitterende view te ervaren (geen blauwe hemel met sunset jammergenoeg maar wel prachtige uitzichten) Na een half uurtje daar te hebben genoten kwamen in de verte 2 van de 4 kinderen aanlopen. Of we mee wilden gaan om hun huis te zien… Aan de ene kant wat raar omdat het kinderen zijn maar wel hele leuke Kids en afgesproken om dit soort dingen juist wel te doen! Dus samen met zizi en momo naar hun Village 1km verder en naar hun huis. Erg leuk om weer de lokale plekken te zien en bizar om te zien hoe deze mensen leven in zo’n kleine ruimte zonder iets.
Bagan 2
Nadat de hele buurt bij elkaar wad geroepen, een praatje gemaakt met een ex paarden taxi die wat Engels kon en erg gemotiveerd vertelde over de gang van zaken hier, weer wat lokale gerechten voorgeschoteld (lekker thee blaadjes, toch Niels) gekregen en weer ervaren hoe gastvrij Myanmar kan zijn. Konden volgende avond komen dineren maar omdat wij dat al weg zouden gaan kon dit plan niet doorgaan. Dan maar uitgenodigd op een kop koffie volgende ochtend nadat we de Swe da NiBra bij sunrise bekeken hadden, geen perfecte ondergang maar still beautifull! In het hotel aangekomen vroeg naar bed en wekker om half 5 gezet om de zonsopgang om 5 uur te bekijken en de kiddo’s wilde ons graag zo vroeg komen vergezellen in de vroege morgen, gezellig! Volgende ochtend of door wekker geslapen of verkeerd gezet maar gelukkig werd Niels uit zich zelf nog net op tijd wakker.Snel gefietst omdat het al licht begon te worden maar vlak voor de aankomst Niels zn remkabel eraf en mijn ketting vloog eraf.. Dat werd terug lopen. Gelukkig wel op tijd en een mooie zonsopgang gezien hoewel het weer niet prefect was door wat wolken. Na een uurtje te hebben genoten van de ochtend gloren en alle dieren die wakker worden en van zich laten horen kwamen Zizi, wèwe en momo zoals afgesproken aanlopen. Mooi opgetut en de gebruikelijke Tennach op hun gezicht gesmeerd. Gezellig met zn alle nog wat gezeten en grapjes gemaakt en nog even op de foto voor de memories. Wat een leuke eigenwijze kids en leuk om dus ook hier de lokale gewoontes te hebben gezien. Helaas konden we niet meer op de koffie vanwege de tijd en het uitchecken en het feit dat we terug moesten lopen (steppen).Tas inpakken, ontbijten en back to basics; Amazing Bagan Resort!Voor een mooie aanbieding dit resort weten te boeken om even alle opgedane ervaringen een plekje te geven, wat te genieten en gebruik te maken van de gemiste wifi. Doorweekt aangekomen door de volledig openstaande zweetklieren (vooral bram) kwamen we te voet bij dit prachtige resort. Uiteraard een heerlijk welkomst drankje en ook een Chinees koude doek voor al de geproduceerde lichaamssappen. Naar verwachting een veel te mooie kamer met buiten een tropisch zwembad, zonnenbanken en een barretje, dus de juiste ingrediënten waren aanwezig. Zodoende heerlijk de lucht bekeken vanuit de ligstoel, het water geproefd en gebruik gemaakt van de lokale bediening die ons een vette hamburger kwam brengen met wat frietjes, mag uiteraard wel na anderhalve week noodles en rijst. Nadat we genoeg van deze luxe geprofiteerd hadden was het tijd om ons te oriënteren op de volgende dag. Mandalay stond op de planning maar het vervoer was nog niet duidelijk. Met de gratis fiets verhuur naar het centrum gefietst en geïnformeerd bij JJ tours die een bus aanboden wat goed aansloot qua comfort op het resort met grote leren stoelen etc. Ze hadden ook een ietsjes goedkopere variant dus dat moest vast vergelijkbaar zijn. Tickets gekocht en volgende ochtend om half 9 vertrekken. Op de terugweg naar het amazing resort was de zon al aan het zakken en het zag er “stiekem” erg mooi uit, dus toch wel verleidelijk om wat zwembad uurtjes in te wisselen om dat stukje magie wat nog ontbrak te ervaren. De dichtstbijzijnde pagode opgezocht en beklommen en beloont met een idyllisch plaatje, schitterend uitzicht over bagan en ontzettend genoten. Met een voldaan gevoel terug naar het resort om hier bij kaarslicht als studentico te dineren en het 5 gangen menu te nuttigen, heerlijk gegeten en na een avondje wat Skype en slap gelul de hemel bedden opgezocht en naar dromenland vertrokkenVolgende ochtend de tijd iets verkeerd ingeschat (mede mogelijk gemaakt door de standaard half uur douchen sessie van Niels) waardoor we binnen te korte tijd onze tas moesten pakken, ontbijten, uit checken en naar het bus platform moesten lopen. In een lichte hurry toch op tijd uit gechecked en gelopen naar de bus. Hier verrast door het transport voertuig dat op ons stond te wachten, het had niks weg van de bus waarmee ze adverteerde en dus moesten we het weer doen met arco (alle ramen kunnen open) en 2 zit plekken van bij mekaar een kleine meter.
Mandalay
Mandalay 7-8
Aangekomen in mandalay na een heerlijke bus rit van 7 uur. Even oriënteren bij het uitstappen terwijl we direct gestalkt werden door 10 taxi chauffeurs, en geloof het of niet maar uiteindelijk dus per taxi naar hotel yanarbon. Een spik splinter nieuw hotel wat je nog kon ruiken in de kamers (verf achtig behangsel aroma), maar erg netjes en bij het diner aangesproken door de manager en 2 huis bieren (bier van het huis) ontvangen! De service was echt uitstekend dus zeker een hotel om te onthouden. Hier evens de inmiddels weinig gewassen kleding een beurtje gegeven met de uit hollanda meegenomen Biotex, wat een heerlijk spul zeg..
Nadat Niels erachter was gekomen dat hij zn foto toestel accu nog aan het opladen was in het vorige hotel (resort) was het zaak om of in mandalay een nieuwe weten te kopen of een retourtje bagan te nemen om zn oplader te halen. Gelukkig verkochten ze dit ook in het moderne en drukke mandalay en kon het fototoestel weer om de hals. Het idee was vandaag om wederom een fietst te huren en de mandalay Mountain (hill/oneffenheid) van 230m te beklimmen. Aan de voet van de berg de shirts uit (wat altijd veel bekijks trekt) en als top wieler duo deze route af te leggen onder het genot van de 30 graden Celsius. Bram was hierdoor verzekerd van 5l vocht verlies en een doorweekte broek. Op het eerste plateau stond boeddha, wijzend naar de stad die hier zou komen en op de top stond een pagode waarvan je prachtig uitzicht had op de vlakte van mandalay en in de verte de Shan provincie met zn dreigende gebergte.
De rit naar beneden was er een van weinig inspanning en veel remmen en terug in het hotel aangekomen een voldaan gevoel over de geleverde inspanning die dag. Dit werd beloond met een avondje naar het shoppingcenter om een korte broek te kopen aangezien 1korte broek toch wat weinig is. Tevens dezelfde avond geïnformeerd naar vervoer voor de volgende bestemming en dit zou mogelijk zijn met een lokale picknick up truck op de corner van street 83 and 35.
Pyinn oo Linn
9-8 Mandalay-Pyinn oo Linn
De volgende morgen om 12 uur zorgen dat we uit gecheckt waren dus rustig tas inpakken en richting de halte wandelen. Door de heftige regen val afgelopen uur stonden de straten blank wat betekende dat we gegarandeerd natte voeten konden verwachten. (lees; zwemmend naar street 83)
De pick up truck was voor ons een nieuw concept en we waren dan verrast dat deze, op water rijdende 6persoons cabrio, al gevuld was met 12 personen en hun bagage en dat er toch nog plek kon worden gemaakt voor 2 doorweekte toeristen in backpack en al gehuld.., afijn, na wat schuiven en duwen zat iedereen en nadat er 100m verder nog 2 lokale mensen waren ingepropt was het tijd om mandalay achter ons te laten en de bergen in te gaan op zoek naar pyinn oo lin, een plaatsje gelegen op 1200m hoogte en gesticht door de Britten om gedurende de bloedhete dagen verkoeling te zoeken in de bergen.
Halverwege de rit gestopt om de water gekoelde motor te voorzien van water en hierna een plek upgrade gekregen van de laadklep naar de front seat. Een leuke mooie rit en uiteindelijk veilig aangekomen in het aster hotel, 5km buiten het centrum van pyinn oo linn.
Savonds een poging om wat muziek uit de gitaar te halen maar helaas is de e snaar tijdens de trip gesneuveld. zit je dan, midden in de bergen en waarschijnlijk nergens een gitaar winkel voor een setje snaren… Na zelf wat aanklooien werd duidelijk was dat de gebroken snaar er niet terug op kon worden gezet en dat we maar met de situatie moesten dealen. Tot het geniale plan te binnen schoot om er zelf een snaar op te zetten. Enige benodigdheden; action waslijn (0,80cent) zakmes en wat creativiteit en na een half uurtje knutselen een zuiver klinkende golden e snaar.
De gehele nacht heeft het flink door geregend, dit was te merken aan het dak van golf plaat waardoor elke druppel goed hoorbaar was. Volgende morgen nog steeds regen maar moesten toch een plan maken want dit was enige dag in pyinn oo lin. Dus fietsje (mountainbike) gehuurd en richting het centrum gefietst. Na tevergeefs 2 pogingen om met wat gebaren taal en Engelse woorden zicht te krijgen op de huidige locatie toch maar een random zand (modder) pad in gegaan om hoger op te komen. Dit lukte vrij goed en al snel een mooi uitzicht over het stadje.
Tijdens de terugrit en de standaard inkopen gedaan bij een lokale supermarkt (noodles en chips) en hierna mn modderovergoten lichaam een heerlijke warm druipende douch gegund. Plan om vanmiddag nog even naar het zuiden te fietsen aangezien daar mooie watervallen schijnen te zijn.
Even geïnformeerd bij de receptie hoe we naar de watervallen konden fietsen maar dit werd eigenlijk direct afgeraden (birmese fietsen niet graag). Zelf nog even nagedacht maar aangezien het weer er niet echt beter op werd toch maar besloten om dit niet te doen. Dus daar zit je dan, op je kamer met de kletterende regen op het dak. Om toch nog iets uit deze sombere dag halen nog de mountainbike gepakt en dan maar naar het dichterbij gelegen meer fietsen. een mooie tour door het rijkere gedeelte van pyinn oo linn gefietst, golfbaan dwars overgestoken, lake gevonden en de aroma geproefd van de garden botanica. Met een redelijk voldaan gevoel nog een bak koffie gedronken met dim sum en terug naar het hotel om de volgende dag in te plannen.
[FinalTilesGallery id=’5′]